Rútínan er hafin...svona næstum því

Er byrjuð að sprikla aftur - í hóptímum á morgnana. Reyndar er bara einn tími búin en það tekur það enginn af manni :) Er týpan sem myndi ekki hreyfa mig ef ég þyrfti þess ekki. Fór aldrei handarhlaup í grunnskóla og stóð með hendur í vösum í íþróttatímum í menntó, er týpan sem kemst rétt á milli ljósastaura í hlaupi og hleyp þar af leiðandi ekki heldur "Labbi-Skokka" ég. Hreyfing hefur þó hjálpað mér, sérstaklega á erfiðu ári. Lyfta, púla og upplifa sig bara svolítið duglega að dröslast af stað...engar áhyggjur þetta mun ekki breytast í Hreyfingarblogg, aðrir sjá um það og gera það líka betur :)

 

Ég vona að einhver ykkar hafi útbúið sér krukku eins og ég talaði um í fyrri pósti og skrifi niður góðar minningar á litla miða og varðveiti. Eitthvað jákvætt á venjulegum og hversdagslegum degi.

Rakst á þetta dásamlega skjal sem ein flott kona sem ég þekki var að deila. Hvet ykkur til að kíkja á þetta :)

Þvottafjallið er enn í vinnslu, hálfnuð á toppinn ;) Þangað til þarf að úthugsa hvort þessi hér geti átt hlutverk á Heima-Vinnu-Office herberginu...oh júú hún mun fá makeover!

 

Takk fyrir innlitið kæru vinir og fyrir að gefa ykkur tíma til að kíkja hér við :)