Púkarnir eru komnir á Facebook

Frúin er að flestum sem þekkja þokkalega til hennar ekki sú tæknivæddasta í bransanum Tókst þó að krafsa mig í gegnum einfaldar leiðbeiningar og bjó til síðu fyrir bloggið á Facebook.

Kannski óþarfi því nóg er nú um tímann sem fer í samfélagsmiðla en með þessu móti þá má kannski dreifa síðunni til fleiri ef þið teljið einhverja áhugasama vera þarna úti

Sjáum til, kannski fáum við eitt til tvö "læk", hver veit :)

Púkarnir fá "Læksíðu"

Hugulsemi

Einn af fylgikvillum þess að vera í fríi marga daga í röð er að vaka lengur og sofa frameftir. Gjörsamlega búin að snúa sólarhringnum við en það hentar mér ágætlega, er meiri nátthrafn en morgunmanneskja. Tókst samt á árinu 2014 að vera þokkalega dugleg að fara í hóptíma í ræktinni kl.6 á morgnana. Hreyfing hefur hjálpað mér mjög mikið á erfiðu ári og stefni að því að halda áfram á sömu braut nú þegar nýtt ár er hafið.

 

 

Nýársdagur í dag, 18 ára sambandsafmæli með bóndanum og aðeins byrjuð að taka niður jólaskraut. Það var bankað upp á hér seinnipartinn. Fyrir utan stóð vinnufélagi og kollegi, ein af mínum nánustu í vinnunni. Hún var með gjöf handa mér. Gjöf með von um að árið 2015 yrði betra en það ár sem var að líða. Það glittir í gjöfina á myndinni.

 

 

Jú mikið rétt. Litla afmælisútgáfan af "My precious" Omaggio afmælisvasanum frá Kahler sem flestar konur á hinu Skandinavíska svæði Norðurlandanna hafa misst sig yfir. Þessi vinnufélagi náði sér í svona vasa en hló svo þegar hann barst í póstinum því þetta er óttalega lítill og krúttaralegur vasi. Svona passlegur fyrir eina fallega rós og lágvaxnari í eigin persónu en mætti halda.

 



 

Telst nú ekki til merkjasnobbara en á seinni árum finnst mér gaman að blanda saman. Einhverju sem er "viðurkennd" hönnunarvara og blanda því í poka með því sem finnst hér og þar og því sem hentar mínum smekk og mínu heimili.

 

 

 

Þessi litli, sæti, fallegi og krúttaralegi vasi sem við vinnufélagar höfum grínast með verður áminning fyrir mig. Áminning um þau fallegu skilaboð og hugulsemi sem gjöfinni fylgdu - njóta ársins 2015 eins og kostur er þrátt fyrir að sorgin eftir missi sé enn sem opið og djúpt sár. Sár sem grær aldrei að fullu. Það verður alltaf ör en það er minnisvarði um elskulega engilinn minn sem fylgdi mér frá upphafi lífins.

 

Ég trúi ekki sérstaklega á áramótaheit en ég trúi á markmið og drauma og mikilvægi þess að skrifa hlutina niður. Það eru til margar útgáfur af svokallaðri "Happiness Jar" eða hamingjukrukku sem ég sé stundum glitta í á mínu netvafri. Algengasta hugmyndin sem ég sá fyrst var hjá Elizabeth Gilbert höfund Borða, biðja, elska. Uppskrift að svona krukku er í stuttu máli þessi:

 

1. Finna krukku eða einhvers konar ílát
2. Skrifa daglega á miða (eða bara svona eins oft og er raunhæft hverju  sinni miðað við aðstæður) og setja miðann í krukkuna
3. Skrifa niður það sem var gott/jákvætt/hamingjuríkt við þennan dag. Þarf ekki að vera allur dagurinn bara einhver stund þar sem þú gast staldrað við og notið augnabliksins.
4. Í lok ársins skaltu svo fara yfir alla miðana, lesa og rifja upp jákvæðar stundir og hamingju.
5. Ennfremur að draga miða af handahófi þegar þunginn skellur á þér því það eru aldrei allir dagar góðir dagar en í þeim verstu má þó jafnvel finna ljós.



 

Ég ætla að útbúa mína hamingju-drauma-ævintýrakrukku. Krukku sem varðveitir minningarbrot í formi lítilla miða. Minningarbrot sem annars gleymast í daglegu amstri. Þessi litli gæi hér með gylltu röndunum verður áminning um mikilvægi þess að njóta líka litlu hlutanna því þeirra söknum við mest þegar uppi er staðið. Litlu, hversdagslegu hlutanna með dash af ævintýrum inn á milli.

 

 

Er einhver til í þetta með mér? Einhver sem kannski hefur haft þennan eða svipaðan sið og vill deila?

 

 

Knús til ykkar allra á þessum fyrsta degi ársins. Fyrstu blaðsíðunni í 365 blaðsíðna bók sem telur 12 kafla.

Kveðja við áramót

 

Síðasti dagur ársins 2014. Ár sem hefur verið mér og minni fjölskyldu sérstaklega erfitt því við misstum svo mikið, of fljótt.

 

Framundan er óskrifuð bók. Fyrsta blaðsíðan byrjar á morgun nýársdag. Mikið vona ég að bókin ykkar og saga verði eins og þið viljið hafa hana. Þið hafið ekki stjórn á öllu. Reyndar höfum við afskaplega litla stjórn þegar á reynir en við stjórnum því hvernig við glímum við söguna okkar og höfum mikið um innihald kaflanna að segja.

 

Hér rétt að lokum nokkrar myndir af áramótiborði litlu fjölskyldunnar.

 

 

 

 



 

 

 

Austfjarðapúkar senda ykkur öllum allt heimsins ljós og birtu á nýju ári. Takk fyrir innlitið kæru Púkavinir og fallegu kommentin. Dásamlegt að vita til þess að einhver þarna úti hafi gaman af því að fylgjast með okkur hér í Southfork. Það gefur kraft í að halda áfram, framkvæma, skapa, breyta og birta :)

 

Þetta eina herbergi

 

Við eigum flest öll eitthvað rými á okkar heimilum sem umbreytist fljótt í eina stóra draslskúffu - kannist þið ekki örugglega við það? Plís nikkið kolli mér til samlætis svo ég verði nú ekki alveg út úr kú:)

 

Í stóru húsi eins og Southfork hafa reyndar öll rýmin suma daga verið eins og eftir árás. Hér hefur svo mikið verið stússað að rúmum tveimur árum síðar má enn finna leifar af sagi ofan á listum hér og þar.

 

Jábbs þannig er nefnilega raunveruleikinn. Ekkert er fullkomið og það er lítið mál að smella af myndum og raða upp fallegum hlutum en skilja ákveðin rými eftir.

 

Þannig hér kemur smá opinberun!

 

Verkefni "HEIMA OFFICE IN THE MAKING AÐ VERÐA HUGGULEGRI" er að hefjast! Verklok = óstaðfest.

 

 

Fyrir utan undirbúning jólanna og því sem svoleiðis stússi fylgir er Púkafrúin búin að vera í orlofi og verður til 5. janúar. Aldrei nokkurn tímann tekið frí  alveg yfir þessa daga, alltaf verið eitthvað tengd vinnu. Orlofið hefur verið notað í kærkomið hvíldarfrí eftir mjög erfitt ár. Planið var samt og er enn að nota þessa daga í ákveðin verkefni hér innanhúss. Verkefni sem sitja á hakanum dagsdaglega eftir langa vinnudaga og hið týpíska félagslega dagatal.

 

Þannig hér er maður mættur berskjaldaður og í raunveruleikanum...drasl, drasl, drasl og aftttur drasl. Var verra en vildi ekki missa lesendahópinn endanlega ;)



 



Heimaskrifstofan er eins og flest annað hér á bæ, heimasmíðuð og hönnuð af bóndanum og auðvitað ávallt inspíraður af frúnni! Herbergið hefur hinsvegar ekki verið nýtt sérlega mikið. Þegar tölvur eru orðnar flestar snúrulausur, fartölvur, spjaldtölvur, snjallsímar og hvaðeina þá er oftast sitið í sófanum fyrir framan imbakassann eða í eldhúsinu en ekki í tilætluðu heimaskrifstofurými! Hefur mögulega eitthvað að segja ef rýmið er ekki alveg að gera sig.

Þessi forláta kista gerði lítið annað en að taka of mikið pláss en gott að geyma dót í  henni. Færðum kistuna niður áðan.

Þessi bókahilla virðist alltaf standa eins og illa gerður hlutur í þessu rými, of stór, of eitthvað, er bara ekki að virka fyrir mig.

Þannig nú þarf að brainstorma, hugsa, skipuleggja, fá innblástur og framkvæma. Það að geta verið með heimaskrifstofu er algjör draumur í dós, það að láta skrifstofuna lúkka eins og draum virðist ganga hægt.

 

Þessi mynd er tekin af síðunni http://www.iheartorganizing.blogspot.com alveg brilljant hugmyndir og allt svo fallegt og fínt og hreint og bjart!

 

Svo má auðvitað ekki gleyma dásamlega heimaskrifstofunni hennar Dossu http://www.skreytumhus.is/?p=2578 sem er svo falleg...sjáið bara!

 

 

En já eins og þið sjáið á myndunum þá er grunnurinn að Púkaskrifstofunni ágætur. Málaðir veggir, búið að smíða vinnustöðina sjálfa þeas. skrifborð og hillur. Restin er svona ahhhhhh...en það er nú kannski bara draslinu að kenna og frágangi á öðrum hlutum. En þessi eining okkar var nú svolítið innblásinn af Dossuling :)

Allar hugmyndir vel þegnar. Þangað til ligg ég á öðrum bloggsíðum og reyni fá innblástur. Svo væri nú ekki verra að hafa Mister Ikea, Rúmfó eða þann Góða aðeins nær. Fyrir okkur landsbyggðartútturnar þá höfum við þau "forréttindi" að borga flutningskostnað sem er oftast dýrari en sjálf varan sem við kaupum...en þá er bara halda áfram að ferja hin ýmsu hluti á milli í borgarferðunum.

Þangað til næst - þúsund, þúsund þakkir fyrir innlitið og falleg komment, svo gaman að sjá að einhver hafi áhuga á að kíkja hér og fylgjast með okkur.

Knús til ykkar elsku Púkavinir :)

Southfork í sumar

Jæja kæru Púkavinir. Hér kemur smá myndasyrpa frá framkvæmdum að utan í sumar. Við keyptum Southfork sumarið 2012. Við byrjuðum á framkvæmdum að innan og húsið látið eiga sig að utanverðu á meðan. Það er nefnilega ekki hægt að gera allt í einu og þetta kemur allt með tímanum.

 

 

Það sem amaði að húsinu að utanverðu við kaupin voru skemmd gler á mörgum stöðum ýmist full af móðu eða hreinlega brotin að hluta, fúið timbur og ónýtur múrinn sérstaklega að aftanverðu. Það var því að af nægu að taka.

 

 

Hér má sjá bóndann mæla fyrir gleri í gluggum í byrjun sumars, þarna var ennþá tiltölulega rólegt í framkvæmdum en það breyttist fljótt.

 

 

Hér má sjá eitt af mínum mörgum viðfangsefnum í sumar en það var timbur, nóg af því og það þurfti að mála það...margar, margar alveg óendanlega margar umferðir. Fyrst af fúavörn, svo grunni, svo málningu svo stundum einhverju yfir málninguna. Ég hætti að telja umferðirnar.

Ég fann engar myndir frá því bóndinn byrjaði að setja gula málningu á húsið en það var liturinn sem varð fyrir valinu. Gult hús með hvítum listum í kringum glugga :) Bóndinn byrjaði nefnilega að mála húsið á meðan Púkafrúin skrapp til Rómar á ráðstefnu. Ágætis verkskipting;)

 

Var ég búin að minnast á hversu dugleg ég var í málningarvinnunni? Svo dugleg að hanskar voru bara fyrir amatöra og það fylgdu þessu árverkar á hæsta stigi!

 

Búið að skemmileggja hurðina tímabundið.

 

"Við getum ekki haft svarta hurð með gulu og hvítu húsi" sagði bóndinn. Sem sérlegur smekkmaður í litavali þá fannst honum tilvalið að hafa útidyrahurðina plómufjólublá. Já lásuð þið rétt PLÓMUFJÓLUBLÁ útidyrahurð! Við keyrðum nokkra hringi hér um bæinn og komumst að því að með þessari aðgerð yrðum við alveg ofsalega öðruvísi með svona litríka útidyrahurð :)

 

 

Liturinn bara smellpassaði við fyrstu umferð.

Hér er komin smá mynd á Southfork. Enn átti eftir að skipta um þakkant, setja nýjar rennur, skipta um gler, nýtt handrið og stubbakalla á grindina og margt, margt fleira.

 

 

Nei sko...sjáið hvað ég málaði margar spýtur...alveg ofsalega dugleg!

 

 

 

Svona vorum við fín alla daga og öll kvöld stærstan part sumarsins og fram á haustið. Alltaf fjör hér á bæ.

 

Glerið komið. Búið að skipta um það gler sem þurfti á efri hæðinni, neðri hæðin eftir.

 

Nýtt grindverk á svalirnar, nýmálað og fúnar vonandi ekki næstu árin.

Þessi græja kallast skotbómulyftari að ég held. Þetta var leiktæki bóndans í sumar.



 

Southfork bakdyramegin. Þar á eftir að klára að múra og mála neðri hæðina. Verður gert þegar fer að vora.

Get alveg sagt ykkur að þetta var ekki uppáhaldsstarfsaðstaða bóndans, þetta er nefnilega lúmskt hátt. Ég prófaði græjuna og það eiga að leynast myndir því til staðfestingar einhvers staðar.

 

 

Þarna var einkasonurinn komin heim úr fótboltaútlegð sumarsins af Álftanesinu fagra hjá ömmu og afa. Var settur beinustu leið í að hjálpa pabba sínum við glerskipti og gekk svona ljómandi vel hjá þeim.

 



 

 

En Southfork fór að taka á sig betri mynd. Bjartara hús, nýtt gler, nýtt timbur, nýjar rennur, nýr þakkantur, fullt af nýrri málningu og ýmislegt annað.

 

Einu sinni var...

 



 

Okkur þykir þetta betra :)

 

 

 

Hvað segið þið kæru Púkavinir. Like á þetta?

 

 

Ég fékk svo mikið ofnæmi fyrir útimálningarhúsavinnu að það hafa ekki verið teknar myndir að utanverðu síðan síðla hausts. Spurning að bæta úr því. Southfork er ekki tilbúið að utan. Stærsta verkefnið er neðri hæðin bakvið hús þar sem bíður eftir nýjum múr og málningu. Hráefnið bíður niðri í skúr þar til viðrar til þess. Þangað til eru hér næg verkefni innanhúss og af mörgu að taka.

 

Takk fyrir innlitið kæru Púkavinir :)